هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین تاب آوری و بهزیستی روان شناختی ورزشکاران رشته های انفرادی با نقش میانجی استرس ادراک شده بود. جامعه آماری این پژوهش را ورزشکاران زن رشته های ورزشی تکواندو و کاراته در سطح قهرمانی و سطح تیم های ملی و عنوان داران کشوری در مقاطع جوانان و نوجوانان تشکیل می دادند. تعداد نمونه 594 نفر و روش نمونه گیری به صورت تصادفی طبقه ای بود. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه بهزیستی روان شناختی ریف (2002) پرسشنامه استرس ادراک شده کوهن (1983) و پرسشنامه تاب آوری کانر- دیویدسون (2003) بود. برای تحلیل داده ها از مدل معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار PLS استفاده شد. نتایج این تحقیق نشان داد رابطه مثبت معناداری بین تاب آوری و استرس ادراک شده با بهزیستی روان شناختی و همچنین بین استرس ادراک شده و تاب آوری وجود داشت(مقدار T-Value بیشتر از 96/1 می باشد). با توجه به این یافته ها، لازم است مربیان و ورزشکاران به نقش تاب آوری در ابعاد گوناگون شخصیت ورزشکاران در ارتقای سلامت روانشناختی و عملکرد ورزشی توجه بیشتری داشته باشند.

هرچند تنهایی خود یک بیماری مستقل تلقی نمیشود، اما منشأ بسیاری از امراض جسمی و روانی است. ما در این مقاله انواع تنهایی را معرفی نموده و به بررسی آثار جسمی و روحی آن خواهیم پرداخت. در بخش دوم، نظریۀ ملاصدرا درباب رابطۀ انسان و خدا را بیان میکنیم. بر اساس مبانی حکمت متعالیه، انسان عین ربط و فقر به خداوند است و هیچگونه انفصال و جدایی برای او متصور نیست. در چنین فضایی، اساساً مسئلۀ تنهایی منحل خواهد شد. بعبارت دیگر، احساس تنهایی بواسطۀ جهل به ساختار هستی است، پس با رفع این غفلت، میتوان احساس تنهایی و تبعات منفی آن را برطرف نمود. چنین رویکردی با روان‌درمانی شناختی قرابت دارد. بر اساس این نوع از روان‌درمانی، احساسات و عواطف ما، صرفاً حاصل مواجهۀ مستقیم ما با جهان بیرون از ذهن نیست، بلکه تفسیر و نگرش ما در شکلگیری احساسات و عواطفمان مهم است. روشن است که با تغییر تفسیرها و نگرشهای فردی، میتوان احساسات و افکار را تغییر داد. تغییر در جهانبینی انسان منجر به تغییر تحلیل او از شرایط زندگی و جایگاه وی در هستی میشود. انسانی که جهانبینی خود را بر اساس حکمت متعالیه تنظیم میکند، احساس جدایی از جهان هستی ندارد، بنابرین مسئلۀ‌ تنهایی برای او مطرح نیست.

مقدمه: هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی روابط ساختاری کیفیت زندگی، اشتیاق به ورزش و بهزیستی روانشناختی در کارکنان وزارت ورزش و جوانان بود. روش: روش پژوهش حاضر توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش کلیه کارکنان رسمی و پیمانی وزارت ورزش و جوانان در سال 1402 بودند که تعداد 173 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های بهزیستی روان شناختی ریف (1989)، اشتیاق به ورزش مارش و همکاران (2013) و کیفیت زندگی کاری والتون (1973) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها نیز با کمک نرم افزارهای آماری SPSS و AMOS و ضریب همبستگی پیرسون و آزمون معادلات ساختاری انجام شد.یافته ها: نتایج برازش مدل نشان می دهد که مدل کیفیت زندگی کاری با بهزیستی روان شناختی با نقش میانجی اشتیاق به ورزش برازش مناسبی دارد (05/0>P). همچنین، اثرات مستقیم بهزیستی روان شناختی (47/0 = β ، 01/0p< )، و اشتیاق به ورزش (31/0 = β ، 01/0p<)، بر کیفیت زندگی کاری معنادار است.نتیجه گیری: براساس نتایج می توان انتظار داشت با افزایش بهزیستی روان شناختی و اشتیاق سازگار به ورزش کیفیت زندگی کاری در کارکنان ورزش ارتقا پیدا کند بر این اساس توجه به این متغیرها در بهره وری سازمانی ضروری است.

یکی از موضوعات بسیار حیاتی در آموزش زبان های خارجی، توجه به ابعاد روان شناختی آن است؛ زیرا بین زبان و تفکّر از یک سو و ابعاد روحی روانی انسان از سوی دیگر، پیوندی عمیق و ناگسستنی وجود دارد. از همین رو نادیده گرفتن مبانی روان شناختی آموزش زبان یا بی توجهی به آن، فرایند یاددهی-یادگیری را با چالش های فراوان روبه رو می کند. هدف از انجام این پژوهش که به روش تحلیلی توصیفی انجام شد، تبیین میزان تاثیر توجه به ابعاد روحی روانی فراگیران در تسهیل امر آموزش زبان است. نتایج و یافته های پژوهش پیش رو نشان داد که توجه به به دو بُعد استراتژیک زبان، یعنی الگوبرداری و ممارست. در نظر گرفتن ابعاد روانی عاطفی زبان آموزان، یعنی انگیزه ها و نگرش ها و توجه به بُعد شخصیت، یعنی توجه نمودن به تفاوت های فردی و مراعات سنّ فراگیران و به تبع آن شناخت راهکارهای مناسب به هنگام روبرو شدن با تفاوت های فردی، کمک شایانی به آموزش فعال و عمیق زبان عربی نموده و سبب می شود فرایند یاددهی-یادگیری با شادابی و نشاط کافی و درست، اجرا شود، از همین رو ضرورت دارد قبل از آغاز فرایند آموزش، به انگیزه های افراد، نگرش آنان به زبان عربی و میزان توانایی و استعداد آن ها توجه شود. همچنان که بایسته است از روش های متنوّع آموزشی متناسب با فراگیران و تمارین و تکالیف گوناگون استفاده شود و راهکارهای پیشنهادی مربوط به تفاوت های فردی نیز، مطالعه و اجرا گردد.

مطالعه حاضر با هدف بررسی نقش آموزش موسیقی بر بهزیستی روان شناختی دانش آموزان انجام شد. روش این پژوهش علی-مقایسه ای بود و جامعه آماری این پژوهش را دانش آموزان مقطع متوسطه شهرستان تنکابن در سال تحصیلی 99-1398 تشکیل دادند. روش نمونه گیری از نوع هدفمند بود که تعداد 100 دانش آموز در دو گروه هنرجوی موسیقی و عادی جای گرفتند. ابزار سنجش در این پژوهش، مقیاس بهزیستی روان شناختی ریف (1989) بود. نتایج این مطالعه نشان داد میانگین رتبه های بهزیستی روان شناختی هنرجویان برابر 16/71 و برای غیر هنرجویان برابر 84/29 است و مقدار آزمون Z برابر 123/7 در سطح 01/0 معنی دار است. بنابراین، آموزش موسیقی بر بهزیستی روان شناختی دانش آموزان تأثیر داشته است (0.01>P). می توان با گنجاندن برنامه های آموزش موسیقی به عنوان یک برنامه درسی مستقل، در جهت افزایش شاخص های سلامت روان دانش آموزان گام برداشت.

روش: بدین منظور 32 نفر با استفاده از روش نمونه گیری مبتنی بر هدف از میان مراجعه کنندگان به مرکز مشاوره ی دانشگاه با توجه به معیارهای در نظر گرفته شده انتخاب و به عنوان نمونه منظور گردیدند. روش تحقیق دراین مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه گواه بود. از مصاحبة بالینی و مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس لویندا (1995) برای سنجش آشفتگی روان شناختی به عنوان ابزارهای پژوهش استفاده گردید. برنامه آموزش شناختی ارتقاء امید طی 8 جلسه ی 60 دقیقه ای و درمدت 4 هفته ی متوالی به دانشجویان ارائه گردید. بدین منظور نمونه ی تحقیق به صورت تصادفی در2 گروه 16 نفری (یک گروه آزمایشی و یک گروه گواه) گمارده شدند. گروه آزمایشی، تحت آموزش شناختی ارتقاء امید قرار گرفت، درحالیکه گروه گواه در معرض هیچ مداخله ای قرارنگرفتند. داده های بدست آمده با استفاده از آزمون کوواریانس بوسیله ی نرم افزارspss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج حاصل از تحلیل کوواریانس در سطح 05/0> pبرای گروه وابسته به منظور تعیین اثر بخشی آموزش شناختی ارتقاء امید نشان داد که این کاربندی توانسته است بعنوان مداخله ای موثر موجب کاهش نمره کلی آشفتگی روان شناختی و هر سه مؤلفة آن (افسردگی، استرس و اضطراب) در دانشجویان گروه آزمایش گردد. نتیجه گیری: این کاربندی انتظار پیامدهای مطلوب، باور به اینکه امور به خوبی پیش خواهند رفت، همچنین احساس اعتماد به این که همه ی این ها در اثر تلاش های مناسب اتفاق خواهد افتاد را در فرد ایجاد کرده، و ضمن کاهش افسردگی، استرس و اضطراب باعث اعمال هدفمند می شود.

مقدمه مطالعات نشان می دهد درصد زیادی از همسران جانبازان دارای اختلات اضطرابی و مشکلات روانشناختی هستند. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش روان درمانی مثبت گرا بر امیدواری و بهزیستی روان شناختی همسران جانبازان شهرستان ساری بود. روش کار این پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. 30 تن از همسران جانبازان بر اساس معیارهای ورود و خروج به مطالعه انتخاب شدند و به صورت تصادفی ساده در دو گروه آزمایش (15 نفر) و گروه کنترل (15 نفر) قرار گرفتند. . گروه آزمایش به مدت 8 جلسه 90 دقیقه ای تحت آموزش روان درمانی مثبت گرا قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ گونه آموزشی در این مدت دریافت نکردند. شرکت کننده ها، مقیاس بهزیستی روان شناختی Ryff و پرسشنامه امیدواری Miller را در سه نوبت پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری تکمیل کردند. برای تجزیه و تحلیل آماری داده ها از آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس به کمک نرم افزار SPSS نسخه 22 استفاده شد. یافته ها میانگین و انحراف معیار امیدواری در پیش آزمون در گروه آزمایش و کنترل به ترتیب 83/4± 75/83 و 81/4± 50/86 و در پس آزمون 72/12± 37/153 و 02/5± 12/87 به دست آمد (05/0 >p). همچنین میانگین و انحراف معیار در متغیر بهزیستی روانشناختی در پیش آزمون در گروه آزمایش و کنترل به ترتیب 85/3± 50/37 و 19/3± 25/38 و در پس آزمون 52/7± 12/56 و 07/3± 50/38 بود. بنابراین در گروه آزمایش نمره کسب شده در مقایسه با گروه کنترل تفاوت معنادار بود (05/0 >p). نتیجه گیری نتایج این پژوهش نشان داد که آموزش روانشناسی مثبت نگر می تواند یک روش مناسب برای افزایش امیدواری و بهبود بهزیستی روان شناختی باشد. بنابراین پیشهاد می گردد با تکیه بر آموزش این مولفه و تقویت آن، میزان امیدواری و بهزیستی روان شناختی در همسران جانبازان افزایش یابد.

مقدمه: مراقبان خانوادگی بیماران اعصاب و روان، در طول فرایند مراقبتی خود مستعد ابتلا به مشکلات عدیده جسمانی-روانی هستند. روش های مختلفی برای کاهش پیامدهای جسمانی و روانی در مراقبان وجود دارد. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی تاثیر آموزش روان شناختی بر بار مسوولیت و سلامت روان مراقبان خانوادگی بیماران اعصاب و روان شهرستان لردگان بود. روش ها: در این مطالعه نیمه تجربی، 60 مراقب بیماران اعصاب و روان به طور تصادفی به دو گروه آزمایش و شاهد تقسیم شدند. برای جمع آوری اطلاعات از فرم کوتاه مقیاس نشانگان افسردگی، اضطراب و استرس (Depression, anxiety and stress scales یا DASS) و پرسش نامه فشار مراقبتی (Caregiver Burden Inventory یا CBI) استفاده گردید. مداخله آموزش روان شناختی در گروه آزمایش به روش گروهی بود و در گروه شاهد مداخله ای انجام نشد. برنامه آموزشی طی هشت جلسه ارایه شد و داده ها در نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: پس از اجرای مداخله، میانگین بار مسوولیت و سلامت روان در گروه آزمایش، کاهش معنی داری را نسبت به قبل نشان داد (001/0 > P)، اما پس از اجرای مداخله، میانگین بار مسوولیت و سلامت روان در گروه شاهد تفاوت معنی داری نسبت به قبل نداشت (050/0 > P). نتیجه گیری: نتایج به دست آمده بر مفید بودن انجام مداخله آموزشی روان شناختی بر کاهش میزان بار مسوولیت و سلامت روان مراقبان خانوادگی بیماران اعصاب و روان تاکید می کند. بنابراین، برگزاری دوره های آموزشی در زمینه روان شناختی در مراقبان بیماران اعصاب و روان قادر است آن ها را در ابعاد مختلف روانی از جمله کاهش بار مسوولیت و افزایش سلامت روان توانمند سازد.